Domburgs Licht

Een filmidee over Zeeland.

De zaak Piet Mondriaan is onderdeel van 'Grootjans’ project Storage for Distorted Matter' en gaat over de hoogstwaarschijnlijkheid dat het Zeeuwse licht dat Piet Mondriaan in september 1908 voor het eerst in Domburg zag, zijn oeuvre grotendeels heeft veranderd en gevormd.

De mondaine badplaats is erg in trek aan het begin van de twintigste eeuw. Als vakantieplaats en als inspiratiebron voor kunstenaars die, aangetrokken door het Zeeuwse licht, massaal naar Walcheren komen. Het gezonde zeewater, de frisse lucht en de aanwezigheid van arts-masseur Mezger maakt Domburg tot wereldberoemd kuuroord voor welgestelden.

Jan Toorop ontwerpt een houten paviljoentje waar jaarlijks terugkerende zomer-tentoonstellingen worden georganiseerd met werk van ondermeer zijn dochter Charley, Ferdinand Hart Nibbrig, Jacoba van Heemskerck, Mies Elout-Drabbe, Maurice en Sárika Góth. Aanvankelijk behoort ook Piet Mondriaan tot deze groep. De goedgevulde portemonnee van de Europese elite zal ongetwijfeld een rol hebben gespeeld, maar de kunstenaars worden bovenal aangetrokken door de zee, de duinen, het Walcherse achterland met de oogstrelende dorpen, de prachtige wolkenluchten en niet te vergeten het Zeeuwse licht.

Ook dichters, schrijvers en musici bezingen de Tuin van Zeeland. Koningin Elisabeth van Roemenië schrijft er onder het pseudoniem Carmen Sylva, Arthur van Schendel loopt mijmerend het duin over naar zee, P.C. Boutens wordt gegrepen door het werk van Toorop en dicht. Het licht is Zeeuws en Zeeuws licht is anders dan waar ook ter wereld.