The Last Journey

Iedere aflevering behandelt een ander onderwerp en staat derhalve op zich. Het leven kent maar één zekerheid: dat het eindigt. De dood bindt mensen door de eeuwen en culturen heen: hodie mihi, cras tibi (heden ik, morgen gij). Om greep te krijgen op de dood, hebben we de laatste reis van onze dierbaren aangekleed. Deels uit noodzaak, om op een aanvaardbare manier van de ontzielde lichamen af te komen, maar ook als bezwering: rituelen maken het mysterie hanteerbaar. Onze relatie met de dood is dubbelzinnig en paradoxaal. De dood is nog steeds een taboe, volgens een onderzoek van Kaski (sociaal-wetenschappelijk instituut van Radboud Universiteit Nijmegen). Maar tegelijkertijd loopt het storm tijdens open dagen in crematoria en organiseren begraafplaatsen speciale evenementen tijdens bijvoorbeeld Allerzielen (2 november). Hoog tijd dus voor een serie over de dood, dat wil zeggen over begraven en cremeren, over rituelen, over het vak van uitvaartverzorger, over door de dood geïnspireerde kunst, over geschiedenis en toekomst. In ‘De Laatste Reis’ staat niet het sterven en de rouw staan centraal, maar de manier waarop we afscheid nemen.